HUNKER Verhalen

OEROL 2008

door Jan Heynders, Amersfoort juli 2008

Net als de oude zanger erachter komt dat de beweging in zijn hoofd al gemaakt is (terwijl het lichaam nog moet volgen) en als een soort Harry Achterop over het podium stuitert, kijkt hij naar de toetsenist die verbijsterd terug kijkt met een soort strijkijzer in zijn hand. Het blijkt de accordeon te zijn die hij net door midden heeft getrokken. Het was een heftig avondje, 24 juni 2008 in café Borra, alwaar Hunker haar laatste oefenwedstrijd speelde alvorens af te reizen naar Oerol, waar zes optredens geboekt stonden.

" Voetbal is oorlog"; riep de oude trainer. Hunker begreep wat hij bedoelde. Hunker ziet optreden als een soort wedstrijd; twee helften, met een verlenging. Nog niet beslist; dan strafschoppen. En als de mist is opgetrokken, de wonden gelikt; dan hangen zij leeg gespeeld in de kleedkamer. Soms zich afvragend waarom die laatste bal er maar niet in wilde. Of verwonderd: "wat floot die scheids snel af!" Maar meestal suf gespeeld, met een glimlach, een traan en de woorden: "Hij was fijn!"

Kick-off was op vrijdag 13 juni 2008. Plaats: Zeezicht, West Terschelling. Het café puilde uit. Veel bekende gezichten. Twee grote TV schermen. Het Nederlands elftal walste die avond over Italië heen. Het publiek was uitzinnig. 22:30 uur; einde wedstrijd. 23:00 uur; showtime!

De schermen stonden nog aan. Cruijff aan het woord. Hoe gingen wij hier overheen? Geen tijd voor een soundcheck. Nerveus keken wij elkaar aan. Knipogend: "Don’t you worry. Komt goed!" De drummer tikte af. Ik heb je lief, rauw en teder. Kom maar op, want jij bent diegene. Het ging zwaar, het ging log, het ging niet. Was het de drank? Was het de druk? Was het de dag? Nee, het was Hunker! De band dacht dat ze nog aan het inlopen was, terwijl de wedstrijd al was begonnen. Tien nummers. Het leken er wel twintig! Drie kwartier. Het leken uren! Eindelijk was het rust. Pauze.

De drummer trapte tegen zijn kick: “Klotenzooi! Wat is er aan de hand? Dit is volkomen kut. We spelen als pupillen!” De bassist plukte afwezig aan zijn bas. De band trok zich terug in zichzelf. Keek naar binnen; handdoek over de kop.

De zanger floot voor de tweede helft. Schone shirtjes, haren gekamd en tien nieuwe nummers. Een nieuwe tactiek, maar met een intensiteit van heb ik jou daar! Het kwam van links zo onverwacht. Als een dronken pikkentol op zaterdagnacht. Het schoot naar rechts met al zijn kracht. De bandmachine begon langzaam op gang te komen, hier en daar nog wat haperend . Maar het raamwerk stond er stevig en langzaam viel alles op zijn plek. De uren in het oefenhok kwamen er uit. Het was niet voor niets geweest.

De openingswedstrijd op Oerol 2008 was gespeeld en in de pocket. En als de eerste wedstrijd bepalend is voor de rest van het toernooi, dan beloofde dit wat!

Hunker raakte steeds meer op stoom. Speelde spontaan op straat en in de Haring Kar van Aike van Aike. Speelde ‘s middags en ‘s avonds bij Onder de Pannen in Midsland. Werd in de watten gelegd, herkend op straat en hunkerde naar elkaar toe.

Plotseling was daar het laatste optreden. Wat was het snel gegaan en wat was de band gegroeid! Toen de zanger op woensdag als eerste het eiland verliet, werd hij uitgezwaaid door de hele groep. Geëmotioneerd, gesloopt, trots en gelukkig verliet hij het eiland. En toen de veerboot driemaal zijn hoorn liet klinken als teken van vertrek, zag hij dat de geluidsman met zijn hand bij zijn achterste stond te zwaaien alsof het een wind was. Mijn god, wat ging hij de jongens missen!

groet, Jan